تربیت متعالی

تربیت متعالی

نقش ارتباط خانواده و مدرسه در تربیت فرزندان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
گروه آموزش زبان و ادبیات عرب، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده
ارتباط مؤثر و مستمر بین خانواده و مدرسه یکی از مهم‌ترین ارکان موفقیت در تربیت کودکان و تأمین بهزیستی روانی و تحصیلی آن‌هاست. این تحقیق با هدف بررسی نقش و تأثیر ارتباط بین خانواده و مدرسه بر تربیت فرزندان، به‌ویژه در جنبه‌های تحصیلی، اجتماعی و روانی انجام شده است. در این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده، ارتباط و همکاری میان این دو نهاد آموزشی و تربیتی به‌عنوان یک عامل کلیدی در بهبود عملکرد و رفتارهای دانش‌آموزان مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که یک ارتباط مستمر و مؤثر بین خانواده و مدرسه می‌تواند به ارتقاء کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود مهارت‌های اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری کودکان کمک کند. همچنین، این تعامل موجب تقویت احساس امنیت روانی و حمایت اجتماعی در کودکان می‌شود و آن‌ها را در مسیر رشد و شکوفایی فردی و اجتماعی یاری می‌کند.در این تحقیق، اثرات منفی عدم تعامل و همکاری بین خانواده و مدرسه نیز بررسی شده و نشان داده شد که عدم ارتباط کافی می‌تواند منجربه کاهش عملکرد تحصیلی، بروز مشکلات رفتاری و حتی احساس تنهایی و بی‌اعتمادی در دانش‌آموزان گردد.
کلیدواژه‌ها

احمدی، م. (1397). ارتباط مدرسه و خانواده در آموزش رفتارهای اخلاقی به کودکان. پژوهش‌های تربیتی، 19(2).
امیری، م. (1399). نقش خانواده و مدرسه در ایجاد انگیزه برای یادگیری. پژوهش‌های آموزشی، 20(4).
پورمحمدی، م. (1398). بررسی اثرات همکاری خانواده و مدرسه در حل مشکلات رفتاری دانش‌آموزان. پژوهش‌های تربیتی، 22(2).
جنتی، س. (1397). نقش ارتباط مؤثر خانواده و مدرسه در حل مسائل اجتماعی کودکان. روان‌شناسی تربیتی، 21(4).
جواهری، س. (1400). همکاری خانواده و مدرسه در شناسایی مشکلات روانی و اجتماعی کودکان. پژوهش‌های روان‌شناسی، 23(4).
حسینی، ف. (1399 الف). نقش آموزش مهارت‌های زندگی در موفقیت تحصیلی و اجتماعی کودکان. روان‌شناسی تربیتی، 18(2).
حسینی، ف. (1399 ب). مدیریت رفتار در مدارس: تأثیر همکاری خانواده و مدرسه بر مشکلات اجتماعی دانش‌آموزان. مطالعات آموزشی، شماره 30.
حسینی، م. (1400). آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان در مدرسه و خانه. تربیت کودک، 27(5).
خانی، م. (1399). همکاری خانواده و مدرسه در حمایت از سلامت روانی کودکان. پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی، 22(3).
رحمانی، ف. (1398). نقش خانواده و مدرسه در تقویت ارزش‌های اخلاقی کودکان. رساله دکتری. دانشگاه تهران.
رشیدی، ف. (1398). نقش والدین و معلمان در بهبود تعاملات اجتماعی کودکان. روان‌شناسی کودک، 23(4).
رضایی، ف. (1400). مطالعه تأثیر ارتباط مدرسه و خانواده بر موفقیت‌های تحصیلی. روان‌شناسی آموزشی، 25(3).
فرهمند، س. (1399). مقایسه تاثیر آموزش ارزش‌های اخلاقی در خانواده و مدرسه. مطالعات اجتماعی، 18(1).
کاظمی، س. (1400). آموزش مهارت‌های اجتماعی و تصمیم‌گیری به کودکان در مدارس. پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی، 22(4).
کاظمی، م. (1398). شناسایی نیازهای ویژه کودکان و نقش خانواده و مدرسه در آن. روان‌شناسی تربیتی، 15(2).
محمدزاده، م. (1398). نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان. آموزش و پرورش، 32(4).
محمدی، س.، رضایی، ف.، کاظمی، م. (1397). تأثیر ارتباط مؤثر خانواده و مدرسه بر سلامت روانی کودکان. روان‌شناسی تربیتی، 16(2).
میرزایی، ن. (1400). تأثیر هماهنگی خانواده و مدرسه بر انگیزه تحصیلی کودکان. روان‌شناسی تربیتی، 22(3).
نیکوکار، س. (1399). ارتباط خانواده و مدرسه در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان. پژوهش‌های تربیتی، 18(1).
یوسفی، م. (1401). توسعه مهارت‌های زندگی از طریق همکاری خانواده و مدرسه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.