تربیت متعالی

تربیت متعالی

مطالعه نظام آموزشی و تربیتی یک دانشگاه تربیتی بر پایه مسئولیت‌پذیری اجتماعی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار، جامعه‌شناسی، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین(ع)، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین(ع)، تهران، ایران.
چکیده
هدف پژوهش حاضر مطالعه نظام آموزشی و تربیتی یک دانشگاه تربیتی بر پایه مسئولیت‌پذیری اجتماعی می‎باشد. این پژوهش از نظر هدف یک پژوهش کاربردی و از نوع، جزو پژوهش‎های کمّی بوده و به روش پیمایشی انجام شده است. برای انجام این پژوهش از پرسش‌نامه محقق‌ساخته استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل همه مسئولان، مربی‎ها، استادها، و همچنین همه دانشجوهای دانشکده‎ها و مراکز آموزشی زیر نظر دانشگاه تربیتی هستند. پردازش اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. تجزیه ‌و تحلیل یافته‏های پژوهش نیز با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شکل گرفت. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 325 نفر بدست آمد. پایایی پژوهش با استفاده از آلفای کرونباخ و اعتبار آن صوری بود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در نظام آموزشی و تربیتی، بحث مسئولیت‌پذیری اجتماعی وجود دارد که به ترتیب مسئولیت‎پذیری در درون و بیرون دانشگاه در قالب نقش گزینش و جذب، نقش ضوابط و مقررات، نقش فراگیران، نقش اساتید و روش‌ها و... مطالعه شد و اولویت‎های هر کدام از این موارد در زمینه توفیق و نبود آن نیز مشخص گردید.
 
کلیدواژه‌ها

قرآن کریم.
نهج‌البلاغه.
اقدام‌پور، رضا؛ کشتی آرای نرگس؛ اسماعیلی، رضا (1396). شناسایی عوامل اثرگذار بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی دانشجویان آموزش عالی. پژوهش‌های کیفی در برنامه درسی، دوره 3، شماره9، ص139-169.
اقدام‌پور، رضا؛ کشتی آرای، نرگس؛ اسماعیلی، رضا (1398). تجارب زیسته دانشجویان از مسئولیت‌پذیری اجتماعی در دانشگاه. مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، سال 10، شماره 20.
باقری، شهلا (1387). نظام آموزش رسمی و غیررسمی. رشد علوم اجتماعی، 12(1).
پودینه، مرضیه؛ حسینقلی‌زاده، رضوان؛ مهرام، بهروز (1397). مسئولیت‌پذیری اجتماعی مدرسه، مطالعه موردی: دو مدرسه متوسطه دخترانه شهر مشهد. رویکردهای نوین آموزشی، سال13، شماره2، پیاپی 28.
جمشیدی، محمدحسین (1380). مبانی و تاریخ اندیشه نظامی در ایران. تهران: انتشارات دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران.
خمینی، سید روح‌الله (1378). صحیفه امام. تهران: مرکز تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج21.
خنیفر، حسین؛ میرزایی، نقی؛ پریشانی، علی؛ پوربهروزان، علی (1396). آسیب‌شناسی پژوهش‌های داخلی در زمینه مسئولیت‌پذیری اجتماعی با رویکرد فراترکیب. مدیریت سازمان‌های دولتی، دوره6، شماره3، پیاپی23، ص83-98.
 رهنمایی، سید احمد (1388). درآمدی بر فلسفه تعلیم و تربیت. قم: انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
سید جوادین، سید رضا (1388). مبانی مدیریت منابع انسانی. تهران: انتشارات دانشکده مدیریت دانشگاه تهران.
طباطبایی، محمدحسین (1417ق). تفسیر المیزان. ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی. تهران: نشر بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی، ج13.
عصمتی‌پور، محمدحسین (1379). آشنایی با نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران. تهران: اداره آموزش سپاه.
فتحی، کورش (1384). برنامه‌ریزی آموزش ضمن خدمت کارکنان. تهران: سمت.
فرمهینی فراهانی، محسن (1399). نقش تربیت در پیشگیری از آسیب‌شناسی اجتماعی با تاکید بر اهداف، اصول، روش‌ها و شیوه‌های تربیت اسلامی. مطالعات اسلامی آسیب‌های اجتماعی، دوره 2، شماره 2، پیاپی4، ص1-24.
کوئن، بروس (1398). مبانی جامعه‌شناسی. ترجمه و اقتباس از غلام‌عباس توسلی و رضا فاضل. تهران: سمت.
لوی، الف.  (1374). برنامه‌ریزی درسی مدارس. ترجمه فریده مشایخ. تهران: انتشارات مدرسه.
مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحار الانوار. ترجمه موسی خسروی. تهران: کتابفروشی اسلامی، ج3.
مرادی، فرشاد؛ امین بیدختی، علی‌اکبر؛ شهریاری‌پور، رضا (1391). بررسی رابطه‌ شیوه‌های تصمیم‌گیری مدیران با مسئولیت‌پذیری کارکنان. فرهنگ در دانشگاه اسلامی، 4(3)، ص۴۲۴-۴۰۳.
مطهری، مرتضی (1383). مجموعه آثار. قم: صدرا، ج22.