هدف پژوهش حاضر بررسی اثر اردوهای دانش‌آموزی بر هویت دینی آنها در دوره متوسطه شهر تهران است. روش تحقیق توصیفی بوده و از منظر هدف کاربردی و از نگاه نحوه گردآوری داده‌ها (طرح تحقیق) توصیفی- پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه کلیه دانش‌آموزان دوره متوسطه مدارس شهر تهران (282118 نفر) بوده که از این جمعیت براساس جدول گریج و مورگان تعداد 600 نفر از دانش آموزان عضو و غیرعضو سازمان دانش‌آموزی پایه‌های متوسطه دوم، چهار منطقه آموزشی شهر تهران با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق‌ساخته‌ سنجش هویت دینی دانش‌آموزان با ابعاد اعتقادی، عاطفی و عملکردی به روش لیکرت بود که از نظر کیفی، روایی محتوایی با استفاده از پرسش از همکاران و بازبینی به وسیله افراد مطلع صورت گرفت و از نظر کمّی، با روش تحلیل عاملی، ضریب روایی سازه بررسی و تأیید شد. همچنین پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ  82/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات نیز روش‌های آمار توصیفی و استنباطی (تحلیل واریانس و آزمون تی مستقل) اجرا شد. نتایج نشان داد که هویت دینی دانش‌آموزان عضو شرکت کننده در اردوی دانش‌آموزی در مقایسه با دانش‌آموزان غیرعضو، در سطح بالاتری قرار دارد. دانش‌آموزان عضو، در بُعد احساسی هویت دینی، از وضعیت بهتری نسبت به ابعاد عملکردی و اعتقادی برخوردار بودند. بنابراین، با توجه به نتایج پژوهش، ایجاد فعالیت‌های غیررسمی در قالب اردوهای دانش‌آموزی، در تقویم آموزشی مدارس ضرورت دارد.