اسپریگنز، ت. (1382). فهم نظریههای سیاسی. تهران: نشر آگه.
پورملایی، ر. (1397). جایگاه اعتدال در منظومه فکری خواجه نظام الملک و خواجه نصیرالدین طوسی. تهران: کنفرانس ملی اندیشههای نوین و خلاق در مدیریت، حسابداری مطالعات حقوقی و اجتماعی.
حمیدی، س.ج. (1390). تعلیم و تربیت از نظر خواجه نصیرالدین طوسی. تحقیقات تعلیمی و غنایی زبان و ادب فارسی، شماره8، ص91-111.
خمینی، س.ر. (1373). کوثر. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج1.
خواجه نظام الملک طوسی (1370). سیاستنامه. به کوشش جعفر شعار. تهران: کتابهای جیبی.
دانشگر، س.ح. و همکاران (1393). تربیت سیاسی در دیدگاه اسلام. تهران: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیبهای اجتماعی و فرهنگی ایران.
سبزواری، ع. (1393). بررسی آرای تربیتی سیاستنامه خواجه نظام الملک طوسی. پایاننامه کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه تهران.
شیرودی، م. (1383). اندیشههای سیاسی مسلمانان. قم: زمزم هدایت.
شیرودی، م. (1393). اندیشههای سیاسی در اسلام. قم: زمزم هدایت.
صالحی، س.ع. (1382). تربیت سیاسی. حضور، شماره45.
طباطبایی، ج. (1375). خواجه نظام الملک. تهران: طرح نو.
طوسی، خ.ن. (1335). رساله امامت. تهران: دانشگاه تهران.
طوسی، خ.ن. (1341). رسم و آیین پادشاهان قدیم راجعبه مالیات و مصارف آن. تهران: دانشگاه تهران.
طوسی، خ.ن. (1364). اخلاق ناصری. تهران: خوارزمی.
فرضی، ر. (1396). بررسی اندیشههای ابن سینا، خواجه نصیرالدین طوسی و علامه طباطبایی در باب تربیت سیاسی. تهران: دومین کنگره بینالمللی جامع علوم سیاسی ایران.
محمدشریف، م. (1365). تاریخ فلسفه در اسلام. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ج1.
محمدطحان، م. (1385). چالشهای سیاسی جنبش اسلامی معاصر. ترجمه خالد عزیزی. قم: نشر احسان.
مطهری، م. (1390). تعلیم و تربیت در اسلام. تهران: صدرا.
وگان، ج. (1398). تربیت سیاسی در اندیشه هابز. ترجمه حسین بشیریه. تهران: نشر نی.
الیاس، ج. (1385). فلسفه تعلیم و تربیت. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
یوسفیراد، م. (1380). اندیشه سیاسی خواجه نصیرالدین طوسی. قم: بوستان کتاب.
